خانه / صراط عشق / شورای نویسندگان / کِشمیرِ عَزیز و مُحَرَم

کِشمیرِ عَزیز و مُحَرَم

قبل از پیروزیِ انقلاب اسلامی برطاغوتِ زمانه، در دهۀ 50 وقتی برای تحصیل به هند رفتم، جالب بود که اکثرِدانشجویان قدیمی، از خاطرات سفر به کشمیرِ بهشت گونه سخن میگفتند و دوست داشتند که باز هم به آنجا سفرکنند!

با دانشجویانِ هندیِ همکلاسی هم که صحبت میکردیم، با افتخار ازسرزمین بسیار زیبایِکشمیرِ پُر بَرکت سخن ها میگفتند که: کشمیر در دنیا نظیرندارد…

درۀ جامو و کشمیر، بعلت شباهتِ هوا و زمین و محیط آن سامان به ایران را، ایران کوچک می نامند! یا بقولِ دانشجویان عَرب زبان، ایرانِ صغیر!

البته دربسیاری از معماری و مهندسیِ بناها و باغ ها، همچنین قالیِ کشمیر و کاردستی ها، تأثیرِاندیشه و هنر ِایران مشهود است!

شاید بخاطرِاینکه سالیانِ دراز، این خطۀ مؤمن پرور، متعلق به ایرانِ عزیز بود! و نقشه های بین المللی ایران درسال ۱۸۱۴ میلادی، گواه این موضوع است!

اکنون درآستانۀ محرم، روح پاک طینت تان، بِسویِ اسوۀ انسانیت، حسین بنِ علی علیه السلام و یاران رشید و دلیرش سلامالله علیه پَرمیکشد!

میدانید که این عشق و ارادت به امام حسین ع، مختص مکان و افرادِ خاص هم نیست! بلکه حُب و عشق به سیدالشهدا ع درجای جایِ زمین و نهادِ آدمهایِ شرافتمند موج میزند!

یکی از این مکانها کشمیرعزیز است! که هرساله، شیعیان با شورِبسیار، مراسمِ حسینیِ با شکوهی تدارک می بینند! و عشاق برای مظلومیت مولایشان به خیابانها ریخته و بَرسَر وسینه میزنند!

و بسیاری از غیرِمسلمانانِ هندی، اعم از بودایی ها و سیک ها و هندوها، هچنین توریست هایِ خارجی، درآنجا با دستجات عزاداری همراهی و همدلی دارند! و تنها آرامش بخششان، قطرات اشکی استکه بی اختیار ازچشمانِ هرکس برایِ مظلومیتِ امام حسین (ع) و یاران باوفایش سرازیر میشود!

اما کشمیری های نجیب و عاشقِ نیکی و پاکیِ اهل بیت علیهم السلام امسال خودشان هم مصیبت زده و غارت شده، در اسارتِ ظالمان و آدم کشانِ وحشی اند!

شاید اگرکسی سال گذشته به مردمِ خونگرمِ کشمیر خبرمیداد که دیگر نمیتوانند به سوگواری محبوب شان قیام کنند، یا در راهپیمایی اربعین حسینی نمیتوانند شرکت کنند، هرگز باورنمیکردند!

آری، حزب افراطی بی جی پیِ هند، عملی انجام داد که سابقۀ همزیستی مسالمت آمیزِ اقوام این کشورِ عضوِ غیرمتعدها را مخدوش کرد و تعجب و افسوس همگان را برانگیخت!

دولتِ هند، کاری کرد که با هیچیک از قوانیین داخلی خود و قوانین بین الملل همخوانی نداشته و ندارد!

توجه دارید، جنبش استقلال ‌طلبیِ هند، سلسله‌ای از انقلاب هایی بود که بواسطۀ اقشارِ مختلف و شریفِ هندوستان، با هردین و آیین و زبان، درجنگ با امپراتوریِ انگلیسِ خَبیث، بر سرِاستقلالِ سیاسیِ هند صورت گرفت، تا مستعمرۀ فراماسونرها نماند!

جنبشِ انقلابی از شورش۱۸۵۷ میلادی آغاز گشت! و سرانجام هند در۱۵ اوت ۱۹۴۷ بعد از خونریزی‌هایِ فراوان از طریق مبارزۀ مسالمت‌آمیز و نافرمانی مدنی، به استقلال دست یافت، و اصلِ ۳۷۰ قانون اساسیِ هند ناظر برتأییدِ خود مختاریِ کشمیر شد!

لذا لغوِ خود مختاریِ کشمیر توسط دولتِ افراطیِ کنونیِ هند، ایرادات اجرایی داشته، با یک رشته مانع هایِ حقوقی مواجه است!

چون: بر اساسِ قانون اساسی هند، هرنُوع تغییری دراصل۳۷۰ قانون اساسی باید بامشورت و رضایتِ دستگاهِ قانونگذاریِ کشمیرصورت بگیرد! ولی حالا، خلافِ این عمل میکنند!!

یعنی مدام خلاف قانونِ اساسیِ مصوبِ مردم، تصمیم گرفته، عمل میشود! و ناراحتیِ آحادِ مردم، از ناامنی و تفرقه را درپِی دارد! و دشمنانِ همزیستیِ مسالمت آمیزِ مسلمانان و هندوها را شاد میکند!

میدانید، کشمیرِ در ناحیۀ هند، که بنامِ جامو و کشمیر خوانده میشود، منطقه ای است که اکثریتِ ساکنان آنرا مسلمانانِ رشید و با محبتی تشکیل میدهند و از۳ بخش بنام‌های جامو، کشمیر و لاداخ تشکیل شده!

  • در کشمیر که مرکزش سرینگر است مسلمانان در اکثریت هستند، یعنی97 درصد مردم مسلمانند!
  • در جامو تعداد هندوها غلبه دارد! ولی40 درصد شان مسلمانانند!
  • ساکنان لاداخ بوداییان هند هستند! با 48 درصد مسلمان! که اتفاقاً این بوداییان، از شیفتگانِ با وفایِ سید الشهدا (ع) هستند که درمراسم محرم و بخصوص روزِعاشورا بسیار باشکوه شرکت میکنند…

یعنی درمجموع اکثریتِ جامو و کشمیرمسلمان هستند! مسلمانانی مهربان و سخت کوش و میهمان نواز…

ناگفته نماند: در زمانِ استقلال هند و پاکستان، (اوت 1947 میلادی) براساسِ توافق هایی که انجام شد مناطق پُرجمعیتی که مسلمانان دراکثریت بودند به پاکستان و مناطقی که بُت پرست بودند به هندوستان تعلق گرفت!

اما در موردِ کشمیر، انگلیسِ خبیث کارهایی کرد تا وضعیتِ کشمیر نامشخص بماند! لذا خودمختاریِ صوری اعلام شد! تا همواره استخوان لای زخم بماند و ساکنانش هرگز روی آسایش و امنیت را نبینند! چرا که پاکستانیها و هندیها هر کدام مدعی کشمیرند!!

البته پاکستانی‌ها این موضوع را به شورای امنیت بردند و قطعنامه شورای امنیت دال بَراین بود که درکشمیر همه پرسی صورت گیرد! اما متأسفانه تاکنون هند از این حقِ مُسَلَمِ انسانی، جلوگیری کرده! در کشمیر نیمه خود مختاری حاکم بود!

ناگفته نماند، درقانون اساسی هند هم اصلی بنامِ اصل۳۷۰ تعریف شده که ناظر برتأیید نیمه خود مختاری در کشمیر  است!

طبق این قانون، کشمیرجز در۳ موردِ سیاست خارجی، امورِ نظامی و ارتباطات دارای خودمختاری است

درضمن، یکی از بخشهایِ اصل۳۷۰ قانونِ اساسی اینست که: خرید مستقلات و املاک درمنطقه کشمیر توسط غیر کشمیری ها مجاز نیست! یعنی به نوعی مهاجرت به این منطقه، توسط غیر کشمیری ها محدود شده است!

حال یکی از خطاها و اقداماتِ نفرت انگیز دولتِ افراطیِ بی جی پی به رهبری نارندار مودی اینستکه با نادیده گرفتنِ قانون اساسیِ پذیرفته شده از سوی مردم، با آزار و اذیتِ مسلمانان و فتنه انگیزی های بسیار، شروع کرده اند بافتِ جمعیتی کشمیرِمظلوم را تغییردهند!

مثلاً رسانه ها فاش کردند که دولت، سربازانِ افراطیِ هندو را باخانواده هایشان به کشمیر کوچ داده اند!! و به بهانه هایِ گوناگون زمین و باغ و مغازه و… مسلمانان راگرفته، به هندوهایِ افراطیِ مهاجرِ مهاجم میدهند! تا ترکیبِ جمعیتی کشمیرکه اکثریت شان مسلمان هستند تغییر یابد و رادیکالهایِ هندو برآن مسلط شوند! یا به بهانه های واهی و موهوم، مردم و اندیشمندان و افراد مستقل را دستگیر کرده، شکنجه و محکوم میکنند و بلافاصله، تمام اموال و دارایی هایشان را گرفته، به هندوهایِ مهاجرِ مهاجم میدهند! البته اگرآن اشخاص را نکشند یا مفقودش نکنند!

فراموش نکنیم طبق قانونِ اساسی، هرنوع تغییری در اصل۳۷۰ قانون اساسی هند باید با مشورت و رضایتِ دستگاه قانونگذاری کشمیرصورت بگیرد؛ ولی این اتفاق هم نیفتاده! و دولتِ افراطی، اصلاً بِدان توجه نمیکند!!

هماهنگ با این اَعمالِ سَخیف، دشمنانِ اتحاد و یک پارچگیِ مردمِ هند، دولتِ کنونیِ متفق با آمریکا واسراییل را تشویق میکنند تا رهبرانِ برجسته و متفکر و مردمی یا سیاسیِ کشمیر را تحت بازداشت خانگی قرار داده، یا تحتِ شکنجه هایِ قرون وسطایی قراردهند! و چون بشدت می هراسند تا خبرنگاران و اهل رسانه به آنجا قدم گذارند و وقایع را مستند ثبت و اعلام کنند! تمامِ امکاناتِ ارتباطیِ مردم، اعم از تلفن و اینترنت… را قطع کرده اند!

همانطورکه در فاجعۀ میانمار شاهد بودیم یا در نیجریه دیدیم!

البته خدا بر مسلمانان مِنت گذاشت تا اینگونه فجایع درلبنان وسوریه وغزه وعراق، به فرجام نرسد و آمریکا و اروپا و اسراییل و اعرابِ خود فروخته و بی شرافت، شکستِ فاحش خورند!

الحمدلله پاکستان در اعتراض نسبت به وقایعِ مصیبت بارِکشمیر، سفیر و ۱۲ دیپلمات هند را اخراج و سفیرِخود را هم از دهلی فراخواند! همچنین ارتباطات اقتصادی با هند و حتی حرکت اتوبوس‌ها و قطار را هم به این کشور قطع کرده است!

در ضمن، تصمیم دارد عمل پَلَشتِ هندوها را درسطحِ شورایِ امنیتِ سازمانِ ملل مطرح کند، که علائمی ازهمراهی بعضی ازکشورهای منطقه مانندِ چین را شاهدیم!

اما دراین هنگامۀ نفس گیر، خبرِسفرِحساب شدۀ نخست وزیرِافراطی و مسلمان کُشِ هند به امارات وبحرین، وگرفتن عالیترین نشان این کشورها؛ هم شوکِ رسانه ای داشت و هم مضحک و خنده داربود

مردم و گروه‌های مختلفِ جهان، ضمن اعتراض به اعطایِ بالاترین نشانِ افتخارِغیرنظامی به نخست ‌وزیرِ جلادِ هند، توسط سرانِ امارات و بحرین، اعلام کردند:

چنین اقدامی، منعکس‌کننده خواست مردم این دوکشورِ مسلمان نیست!

همچنین «سید عبدالله گیلانی» سخنگویِ گروهِ «تحریکِ حریت» نیز اعطایِ نشان به مودی را محکوم کرد و گفت:” این اقدام مایۀ شرمساری تمامِ امتِ اسلام است!”

کاش دولتِ ما هم اقدامِ عملی را پی میگرفت تا موجب سربلندی مان درجهان میشد! مگرنمی شد:

– به سازمان ملل و دستگاه حقوق بشرش شکایت و درخواست نشست میکردیم!

– کشورهای عضو غیرمتعهد ها را فراخوان میدادیم!

– سران بین المجالس را برای هم اندیشی دعوت میکردیم!

– زمینه برای نشست هایِ اساتید دانشگاه ها و دانشجویانِ داخل و خارج را فراهم میکردیم!

– تشکیلات زنان را یاری میکردیم تا به اتفاق زنان کشورهای مسلمان به صحنه آیند و مظلومیت دختران و زنان و مادران کشمیرِ آسیب دیده را بازگوکنند!

– گروه های مردم نهاد را تشویق به صحنه آمدن میکردیم!

– هنرمندانمان را بیاری میخواستیم تا با ابزارِ گوناگونِ هنر، بِه یاری شیعیان حسین بن علی (ع) بشتابند…

شوخی نیست، باز درجهان، قتل عام و نسل کشیِ دیگری به راه افتاده و لازم است قبل از مرگِ سهراب از رخوت و بی حالی و بی خیالی و خواب آلودگیِ بی موقع به درآییم!

قبل از عاشورایِ حسینیِ امسال، باز شیطان بزرگ با نوچه هایش، عاشورایِ دلخراشی را رقم زده! تعدادِ بی شماری از مسلمانان را کشته اند! و با تعللِ ما، بسیاری را به خاک و خون میکشانند و نوامیس شان را مورد هجوم و آزار قرارمیدهند!

اینها همان خانواده هایِ نجیب و محترمی هستند که درجنگِ تحمیلی، فوج فوج جوانانشان را برای پیروزی ما به جبهه هایِ حق علیه باطل فرستادند و بسیاری شان شهید و زخمی شدند!

یعنی هنگامیکه شیاطینِ انسی و جنی، علیه ما جنگ احزاب راه انداخته بودند و تنها بودیم، جوانان دلیرِکشمیر به صحنه آمدند تا با بَذلِ مال و جان و آبرو، یاورمان باشند و چه رفیقانِ نورانی بودند! یادشان بِخیر…

از این فرصت استفاده میکنم و باعرضِ پوزش خاطرنشان می شوم: بزرگانِ جامعه اگرقصد تحول فرهنگی و رفتاری دارند، به بهانۀ اینگونه حوادث، باید مصمم و هدفمند به صحنه بیآیند!

إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلَّذِينَ يُقَـاتِلُونَ فِى سَبِيلِهِۦ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَـانٌ مَّرْصُوصٌ   ﴿ صف: 4

آری هرزمان و مکانی، نبردی خاص را می طلبد! با این منظرکه:

مؤمن باید مدام تفقه کند، خدا چه کارهایی را دوست دارد، تا صفات و رفتارش را آنگونه کند! وگرنه درجامعه می بینیم که نسخه های من درآوردی چاره ساز نیستند!

آری نه تنها باید درصحنه بود، بلکه جوامع دیگر را هم باید علیهِ دشمنِ بشریت همداستان کرد تا متحد و با نشاط، بَر اَرکانِ پوسیدۀ شیاطین و خناسان شورید!

حال که در آستانۀ محرم و عاشورایِ حسینی هستیم! میخواهیم ازکدام قُماش باشیم؟

از جمله اشخاصی باشیم که در عاشورا، کناری نشسته و فقط برای مظلومیت امامِ زمانه شان اشک می ریختند، یا ازجمله عاشقانِ پا به رکاب امامِ زمانه مان باشیم که می خروشند:

یا اَبا عَبدِاللهِ اِنّی سِلمٌ لِمَن سالَمَکُم و حَربٌ لِمَن حارَبَکُم الی یَومِ القِیامَه

جامعۀ مترقی و تمدن ساز، باید الگو و میزان داشته باشد!

باید هدفش مشخص باشد تا درمسیرِ بسویِ هدف، برنامه ریزی و تربیت کند! و هَر اَز چندگاهی به ارزیابیِ اَعمالش هِمَت گمارد، تا مشخص شود درمسیرِصحیحِ بسویِ هدف هست یا نه؟

لذا مدام، هدف و میزان و طراز را درجامعه باید یاد کرد تا همه، همواره به ارزیابی خود و حیطه شان بپردازند!

مثلا صدا و سیمای ما بسوی چه هدفی برنامه سازی میکند؟ یا وزرایِ ما کارهایشان را درسَمت و سُوی چه هدفی بکارگرفته اند؟ یا رسانه های ما هدف غایی شان چیست؟ یا سازمان تبلیغات یا حوزۀ هنری یا دانشگاهها یا حوزه هایِ علمیه…

اگر میگوییم از مُحبان و شیعیان حسین بن علی علیه السلام هستیم، خوب درخَلوت و جَلوت، باید حُسینی باشیم! هرکس به اندازۀ معرفت و رشدش باید یاورِامامِ زمانه اش باشد!

لذا در جامعۀ هدفمندِ تمدن ساز، رسانه ها و حوزه های آموزشی و مهندسی و خدماتی و… باید به طُرِقِ گوناگون،”مهدی یاورتربیت کنند و پرورش دهند یا زمینه ساز باشند!

میزان و شاقولِ حرکت مان هم،بسویِ مهدویت و ظهورباشد!

تا دیرتر نشده، بیاییم جداً دراینباره برهم سبقت گیریم، و جامعه مان را نجات دهیم!

متاسفانه وقتی از هدف و مسیر و مقصد صحبت نمیشود، بالطبع برایش برنامه ریزی هم نمیشود! و جامعه یَلِه و رها به اینسو و آنسو کشانده میشود! هرکس بکاری مشغول میگردد و کارش را توجیه میکند! و جامعه نیز مدام اُفت میکند و هیچکس هم خسارات را برعهده نمیگیرد!

لذا رهبرِ مظلوم و خبیرمان دردمندانه می نالد که بخاطرِمسایل فرهنگی شبها خواب ندارند!

متاسفانه برخی از افراد، مجاری غرب شده اند! پنجره ای بسویِ جهنم! ولی با ماسکهایِ دلفریب در جامعه حاضر میشوند!! مانند بعضی سلبریتی ها یا برخی دولتمردانِ نامردِ پُرمدعا…

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ

وَ مَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ  إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

اى كسانیكه ايمان آورده‌ايد! يهود و نصارا را [تكيه گاه و] دوستان خود نگيريد آنها دوستان و هواداريكديگرند و هركه از شما آنها را به دوستى گيرد ازآنهاست. همانا خداوند ظالمان را هدايت نمیكند ﴿ مایده ٥١


بزرگانِ فرهنگی وهنری واجتماعی واقتصادی وسیاسی مان ریشه درچه دارند
؟کاش رسانه های ما شجاعت یابند و محترمانه و مستند معلوم کنند:

ریشه در اهل بیت (ع) و قرآن دارند؟ یا اینکه کتابِ هدایتگرِ آسمانی مان را بکناری گذاشته، اندیشه و هدایت هایِ بیگانگان را پذیرفته و عمل میکنند!!؟

آری محرم وقت مغتنمی است تا دیرتر نشده، اندیشه کنیم و تصمیم بگیریم، تا دراین فرصتِ بسیار کوتاهِ عمرمان، بالاخره چکاره ایم؟

براستی بندۀ خداییم یا بندۀ نَفس؟ بین حسینی بودن یا نبودن، کدام را برمی گزینیم؟

دیگر در این زمانه وقتش رسیده که بیاییم به ظواهر نپردازیم و دل  بِدان خوش نکنیم!

بلکه با صفات و کارها و تولیدات مان، به امام و مولای مان، و به مهدویت، نزدیک و نزدیکتر شویم!

ان شاء الله

انوشه گیلانی نژاد

 06/08 /1398

 

همچنین ببینید

دنیا برای مرغ خدا تنگ گشته بود

بر دست ساقیش که پی آب رفته بود هم بوسه او به رسم وفا خورد و گفت نه

مستند «آسمان حسین علیه السلام» – قسمت هفتم: حامی

ويدئو/ مستند «آسمان حسین علیه السلام» - قسمت هفتم: حامی

4 دیدگاه

  1. مهندس مصطفوی

    سلام عليكم مطالب بسيار ارزشمندي بود درد ما از زمانهاي بسيار دور است ديني كه سراسر ازدگي وازادي را به ارمغان اورده بود وهندو چين را در نوردي خلاصه كار بجايي كشيده بود كه روباه پير با حربه استعمار وسيطره اش را به شبه قاره به صورت مستقيم ساليان سال استمرار داد ومصايب ان به كنار وتوسط مسلما نان خيانتي بزرگ انجام وتوسط فردي كه منحرف و وابسته بود ودر مجلسي كنگره هند در حضور گاندي كه به او پيشنهاد نخست وزيري داد وتقاضا كرد اين مردم وكشور راجدا نكن وخيانت است گفت من پدر مسلمانان هستم ويكي در مجلس به او گفت عمويت چرچيل است امروز هم كشور ما وهم مسلمانان بسيار زيان ديده ايم ودرد ما جهل ما وفهم روباه از منافعي كه در افغانستان وشبه قاره وساير نقاط ايجاد و جريان ازامه دارد اميدوارم در اين قرن تصميمات ونيرنگ انان نقش بر اب وامروز مشخص است كه جهان بايد با مسلمانان كنار ايد ونقش انان در غرب هم بر رنگ خواهد بود به بركت امام وشهداي ما وحركتهاي عقلاني بدور ازجانيان بهظاهر مسلمان انشالله صبح پيروزي نزديك است

  2. سیدحسین کیوان‌نیا

    سلام علیکم تشکر مطلب بسیار مفیدی بود .

  3. خداروبه عزای حسین(ع)قسم میدیم تامردم کشمیر نجات پیداکنندواقعاًشرائط سختی دارند.خداروشکر درمملکتی هستیم که میشه به راحتی عزاداری کرد…دست علی به همراهتان

  4. خیلی خوب بود!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.